"Dopieroż człowiek opity, przewrotny i hardy nie ostoi się w mieszkaniu swojem; który rozszerza jako piekło duszę swoję, a jest jako śmierć, która się nie może nasycić, choćby zgromadził do siebie wszystkie narody, a zebrał do siebie wszystkich ludzi." Hab 2:5

 

"Tak mówi Pan: Tak skażę pychę judzką i wielką pychę jeruzalemską ludu tego bardzo złego, który się zbrania słuchać słów moich, który chodzi w uporze serca swego i chodzi za bogami obcymi, służąc im i kłaniając się im." Jer 13:9-10

 

"Mieszkanie twoje, o proroku! Pośrodku rodu zdradliwego; dla zdrad nie chcą mnie poznać, mówi Pan." Jer 9:6

 

"Pobożny z ziemi zginął a szczerego nie masz między ludźmi; wszyscy zgoła o wylaniu krwi myślą; każdy łowi siecią brata swego. Co robią złego rękami, chcą, by im to za dobre uszło; książę podatków żąda; a sędzia z datku sądzi; a kto możny, ten mówi przewrotność duszy swojej" Mic. 7:2

 

"Najlepszy z nich jest jako oset; najszczerszy przechodzi ciernie" Mic 7:4

 

„Mają w nienawiści tego, co ich w bramie karze; a tym, co mówi rzeczy dobre, brzydzą się.” Am 5:10 

 

„Wszakże tu ziemia spustoszona będzie; dla obywateli swoich; dla owoców wynalazków ich.” Mic 7:13 

 

„Ale oni nienawidzą dobrego, a miłują złe; odzierają lud ze skóry ich; i mięso ich z kości ich. Tedy do Pana wołać będą, a nie wysłucha ich, owszem, zakryje oczy swoje przed nim czasu onego, tak jako oni wykonywali złe przedsięwzięcia swoje. Tak mówi Pan o tych prorokach, którzy w błąd zwodzą lud mój, a kąsając zębami swemi opowiadają pokój, a przeciwko temu, któryby im nic do gęby nie dał, wojnę podnoszą.” Mic 3:2-5 

 

„Biada temu miastu zmazanemu i splugawionymi, gwałty czyniącemu! Nie słucha głosu ani nie przyjmuje karności, w Panu nie ufa, do Boga swego nie przybliża się. Książęta wspośrodku jego są jako lwy ryczące, sędziowie jego są wilki wieczorne, które nie gryzą kości aż do poranku. Prorocy jego są skwapliwi, mężowie przewrotni; kapłani jego splugawili rzeczy święte; zakon gwałca” Sof 3

 

„Wszyscy zgoła rozpalili się jako piec, a pożerają sędziów swoich; wszyscy królowie ich upadają, nie masz między nimi, kto by wołał do mnie.” Oz. 7:7

 

„Bo przyłożyli serce swe do zasadzek, jako piec rozpalony; całą noc śpi piekarz ich, a z poranku gore jako płomień ognia.” Oz. 7:6

 

„Wszyscy zgoła cudzołożą, są jako piec rozpalony od piekarza, który przestaje czuć, gdy zaczynił ciasto, aby skisło.” Oz. 7:4

 

„I nie wołają do mnie z serca, gdy wyją na łożach swych; wprawdzieć dla zboża i moszczu zgromadzają się, ale mię potem odstępują. Chociem utwierdzał ramiona ich pokarawszy ich, ale oni złe myślą przeciwko mnie.” Oz. 7:14-15 

 

„Oto wy wszyscy, którzy rozniecacie ogień, a przepasujecie się iskrami; chodźcież w światłości ognia waszego i w iskrach, któreście rozniecili; z ręki mojej wam to się stanie, że w boleści leżeć będziecie.” Iz. 50 

 

„Aleście orali niepobożność, żęliście nieprawość; jedliście owoc kłamstwa, albowiem ufasz w drodze swojej i w mnóstwie mocarzów twoich.” Oz. 10:13

 

 

 

 

Napisz do mnie 

lovespeech@protonmail.com